ตังโอ๋ (Garland Chrysanthemum)

ตังโอ๋มีชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ : Crysanthemum coronarium L. var. spatiosum Bailey

ตังโอ๋มีชื่อเรียกหลากหลาย ดังนี้ : จีนแต้จิ๋วเรียกว่า “ตั่งออ” ส่วนในประเทศไทยเรียกว่า ผักฮาไช, ผักขี้ควาย

ถิ่นกำเนิดของตังโอ๋ : ถิ่นกำเนิดจะอยู่แถบเมดิเตอร์เรเนียน

Advertisements

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของตังโอ๋ : ตังโอ๋เป็นเบญจมาศชนิดหนึ่ง คนเอเชียกับรู้จักตังโอ๋ว่าเป็นดอกไม้แห่งอายุวัฒนะ ส่วน ชาวตะวันตกรู้จักในฐานะ เป็นดอกไม้ที่มอบให้แก่บุพการีในวันแม่ เปรียบเสมือนเป็นสัญลักษณ์ ของความสุขสดชื่น ตังโอ๋เป็นพืชชนิดล้มลุก ใบเป็นรูปไข่ขอบใบหยักโค้ง ออกดอกเป็นช่อ สีเหลืองอ่อนหรือสีขาวที่ปลายยอด

ฤดูกาลที่เหมาะสมของตังโอ๋ : ตังโอ๋จะปลูกได้ผลดีที่สุด ในช่วงฤดูหนาวระหว่างเดือน ธันวาคมถึงเดือนมกราคม

การกินตังโอ๋ : ต้นอ่อน  คนญี่ปุ่นมักจะนำมาชุบแป้งทอด คนไทยมักจะนำต้นอ่อนมา ใช้แต่งกลิ่นอาหาร ผัดหรือทำแกงจืด ส่วนคนจีน ชอบนำดอก มาตากแห้งใช้ชงกับ น้ำร้อนดื่ม และ แต่งกลิ่นอาหารหรือตกแต่งจานอาหาร

คุณค่าทางอาหารตังโอ๋ 100 กรัม

  1. ให้พลังงาน 20 กิโลแคลอรี่ (Kcal) ประกอบด้วย
  2. เบต้าแคโรทีน 2722 ไมโครกรัม (µg)
  3. แคลเซียม 96 มิลลิกรัม (mg)
  4. วิตามินซี 10 มิลลิกรัม (mg)
  5. วิตามินเอ 454 ไมโครกรัม
Advertisements