ดอกหมากผู้หมากเมีย

ดอกหมากผู้หมากเมียมีชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ : Cordyline fruticosa (L.) Gopp.

ดอกหมากผู้หมากเมียมีชื่อเรียกแตกต่างกันดังนี้ : ชื่อเรียกตามภาคเหนือ มักเรียกกันว่า หมากพู้, ชู้หมาก หรือหมากพู้

ถิ่นกำเนิดหมากผู้หมากเมีย : หมากผู้หมากเมียนั้นเป็นผักพื้นบ้านทางภาคเหนือของประเทศไทย

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์หมากผู้หมากเมีย : หมากผู้หมากเมียเป็นพืชไม้พุ่ม ใบหนาออกตรงส่วนบนของลำต้น ลำต้นตั้งตรงไม่แตกกิ่งก้านสาขา จะมีความสูงประมาณ 1 ถึง 3 เมตร แต่ ใบแตก เป็นวงสลับกันรอบๆด้าน ใบรูปหอก เนื้อใบอ่อนนุ่มใบแหลมกว้าง 5-15 cm ยาวประมาณ 30 ถึง 40 cm สีม่วงสลับสีเหลืองอ่อน ดอกออกเป็นช่อ สีขาว ที่ปลายยอดต้น หรือเป็นช่อสีเหลือง ผลทรงกลมฉ่ำน้ำ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 5 mm เป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีเมล็ด 1-3 เมล็ด

Advertisements

ฤดูกาลที่เหมาะสมกับดอกหมากผู้หมากเมีย : ดอกหมากผู้หมากเมียจะออกดอกตลอดทั้งปีแต่จะมีมากที่สุดในฤดูฝน

แหล่งปลูกของดอกหมากผู้หมากเมีย : พบเห็นมาก แถบจังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดนนทบุรี

การกินของดอกหมากผู้หมากเมีย : ดอกตูมนำไปลวกทั้งแบบสด กินเป็นผักจิ้มน้ำพริก ชาวเหนือนิยมนำไปใส่แกงแค

คุณประโยชน์และสรรพคุณทางยาของดอกหมากผู้หมากเมีย :

  1. ดอกและราก ใช้สมานแผลในลำไส้
  2. แก้ไข้เหือดหัดสุกใสดำแดง
  3. ใบ ใช้ขับพิษ, ไข้ แก้ตัวร้อน
  4. แก้พิษ แก้ร้อนในกระหายน้ำหรือ
  5. ใช้ต้มอาบแก้เม็ดผดผื่นคัน
Advertisements